Grooming, to wyjątkowo obrzydliwe przestępstwo. W polskim systemie prawnym jest jednoznacznie penalizowany na podstawie art. 200a § 1 i § 2 Kodeksu karnego.

Przepis ten wprowadza odpowiedzialność karną za tzw. przygotowanie do przestępstwa przeciwko wolności seksualnej małoletniego poniżej 15. roku życia poprzez nawiązywanie z nim kontaktu za pomocą systemu teleinformatycznego lub sieci telekomunikacyjnej.

Co istotne, jest to przestępstwo o charakterze formalnym. Oznacza to, że do jego dokonania nie jest wymagane doprowadzenie do kontaktu fizycznego ani realizacja czynności seksualnej. Wystarczające jest już samo działanie ukierunkowane na doprowadzenie do takiego czynu – np. propozycja spotkania, nakłanianie do przesyłania treści o charakterze intymnym, prowadzenie rozmów o podtekście seksualnym z małoletnim poniżej 15 lat.

Podkreśla się, że przepis ten ma charakter prewencyjny – ustawodawca penalizuje już sam etap przygotowawczy, aby zapewnić zwiększoną ochronę małoletnich przed wykorzystaniem seksualnym.

Grooming jest przestępstwem ściganym z urzędu. Oznacza to, że organy ścigania – w szczególności Policja i prokuratura – mają obowiązek wszcząć postępowanie, jeżeli uzyskają informację o możliwości popełnienia takiego czynu.

W naszej praktyce niedawno składaliśmy w imieniu klienta korporacyjnego zawiadomienie o przestępstwie groomingu, o którym organizacja dowiedziała się z mediów społecznościowych. Zachowanie nie dotyczyło pracownika tej organizacji jednak sytuacja była na tyle bulwersująca, że nie było wątpliwości, że trzeba działać. W sprawie toczy się postępowanie.